Zolder

  De vloer waarop ik rust duwt aangenaam hard in mijn rug. Ik voel hoe de versleten planken langzaam hun afdruk achterlaten┬áin mijn huid.┬áIk strek mijn armen, mijn vingertoppen spelen hun eigen spel met de stofjes die in het schijnsel van het licht naar beneden dwarrelen. Een enkeling vindt de weg naar mijn neus, kriebelt…