De kunst van stil te staan.

Een van mijn grootste manco’s is misschien wel dat ik vaak te veel wil. Of kan ik het beter omdraaien en vind ik het lastig te accepteren dat zoveel in het leven gewoon maar “gebeurt” en dat het tijd, heel veel tijd kost om dingen te veranderen. Ik ben iemand die gelooft in de maakbaarheid…

Dromen over werk.

Een tijdje geleden schreef ik op dit blog dat ik het leuk vind om kosteloos tekeningen voor anderen te maken en nodigde ik iedereen die dat wilde uit om een verzoekje in te dienen. (EN wie wil kan dat nog steeds doen). Inmiddels zijn er een aantal mensen geweest die de stoute schoenen aantrokken en…

Struinen over de tijd

Zoals het op een goede eerste kerstdag betaamt maakten wij na de uitgebreide kerstlunch een wandelingetje. We liepen naar het nieuwe archeologisch park Matillo wat vlak achter het huis van mijn ouders ligt. Het park is niet meer dan een groot veld vol gras, omringd door aarden wallen, op elke hoek een uitkijktoren. Aan de…

De “Opsekopse Wereld”.

Met een kleine peuter in huis ontkom je er als moeder niet aan om met grote regelmaat te kijken naar Sesamstraat. In een van de afleveringen die we onlangs zagen, zong Meneer Aart een vrolijk lied over de “Opsekopse Wereld”. Bij het zien van het filmpje verscheen er een grote glimlach op mijn gezicht en…

Terug in de realiteit

Zo ben je op vakantie en zo ben je Pats Boem al weer bijna een week terug. En wat voor een week was het gelijk zeg! Niks geen rustig kabbelende overgang, nee in een klap zaten we er weer helemaal in. Mijn persoonlijke zoektocht naar herinneringen uit mijn verleden is goed, maar heftig, van start…

zomerse traagheid

Zo mooi kan zomer zijn. Rustig wuivende blaadjes, warm geel gekleurd zich openend voor de zon. De thermometer laat 35 graden zien (in de schaduw) en wij suffen wat op het balkon. De voeten in een emmer met koud water, een glaasje limo in de hand. Een dag waarop we langzamer bewegen dan normaal. We…

Verbonden in de tijd.

  Een tijdje terug schreef ik een blogje over mijn oma, die ik onverwachts even heel erg miste. In dat blogje schreef ik onder andere dat ik eigenlijk niets tastbaars meer van haar had als herinnering. Gister kwam hier op een mooie wijze verandering in. Mijn tante had dat blogje gelezen en had voor mij…

Eendjes, een vrouw en een tak.

Zo, middag, hiephoi! het bankje van gister ben ik niet gepasseerd, ik ging eens lui met de tram. Maar de eendjes ben ik zeker tegen gekomen! Dit kwakende groepje kwam mij vrolijk tegemoet gewandeld terwijl ik in een pauze even in mijn uppie stond uit te puffen in het zonnetje. En nu, nu heb ik…

Een kwestie van perceptie.

Vanochtend fietste ik door de koude miezer naar een afspraak en genoot. Ik genoot van de kleine druppeltjes op mijn vel en het geprik in mijn wangen van de frisse wind. Bij elk druppel was ik mij bewust van hoe zeer ik leef. Net als al de blaadjes, de bomen, de mopperende vuilnismannen en een…