De waterval, een nieuwjaarswens.

Oud en Nieuw, het zit al in de naam verborgen. Tijdens deze dagen liggen heden en verleden nog dichter naast elkaar. De tijd is in alles te voelen, tikt even voor twaalf uur middernacht letterlijk vooruit. Wat was en kan gaan komen wordt vloeibaar, mengt zich tot het nieuwe verhaal voor het komende jaar. Voor…

Winterwende

Schonkig loopt de winter door de straten. De plukjes van het laatste licht zuigt ze in zich op, haar wangen bollen. Zachtjes blazen. Wolkjes komen uit haar mond. Haar handen voelen aan de witte mist. Op haar huid vormt zich een dun laagje ijs. Elk klein vlokje is veranderd in een koude diamant. Vandaag is…

Vergeet en droom

Vergeet toch de grijze wolken Vergeet toch de regen Vergeet de valse tonen Vergeet de vale kleuren  Vergeet wat nog ging komen Vergeet wat nooit is geweest Droom van lange dagen Droom van zuchten in de wind Droom de zonneschijn op hoge daken Droom de lach in donkere uren Droom wat de weg je gaat…

De zwaluw

Droom kleine zwaluw, droom. Vlieg door de straten. Laat vleugels vol veren dansen op het ritme van de wind. De wind die altijd waaien zal.

De boekendraak.

In het boek op zijn bureau wordt de wereld geboren. Met zijn tong tussen het spleetje van zijn tand reist hij op de rug van een draak de boeken in. De werkelijke wereld, vol stof, razernij en grote dingen waar hij te klein voor zou willen zijn, verbleekt zodra de letters dansen. Hij praat met…

De magie van een snipperberg

Een schaar, lijm, oude tijdschriften en kringlooppapier. Meer is niet nodig voor het maken van een wereld die eerder niet bestond. Door te verknippen wat er is, maak ik nieuwe plaatsen op mijn vel papier. Een stukje huid van een mannequin kan veranderen in een woestijn, de tegels van het trottoir worden een trap tot…

Turen aan de horizon.

Wanneer je turend naar de horizon kijkt, wil je varen op de golven van de zee. Als de wind dan waaien gaat en zelfs de meeuwen liever lopen gaan, is het tijd om af te meren.Op zoek naar wat de golven zullen brengen. En als je uiteindelijk de wind, de golven en het tij tot…

De wisseling van de wacht.

Ooit schreef ik een blogje over een oude kaart die ik had gevonden. Op de kaart een afbeelding van de Horse Guards bij de Whitehall in Londen. Ik vroeg mij toen af wat het verhaal achter de kaart zou kunnen zijn. Zojuist kwam ik die zelfde kaart weer tegen op een hoekje van mijn bureau…

Achter welk hoekje staan die teken-uurtjes ook alweer?

Ons nieuwe ritme moet zich nog gaan zetten als een oude jas. Waar ik het afgelopen jaar overal wel uurtjes kon vinden voor het tekenen is het nu zoeken naar een goed moment. In de afgelopen weken kwamen er, als vanouds, weer honderden kinderen aan mij voorbij. En als die kinderen weer met hun eigen…