Vergeet en droom

Vergeet toch de grijze wolken Vergeet toch de regen Vergeet de valse tonen Vergeet de vale kleuren  Vergeet wat nog ging komen Vergeet wat nooit is geweest Droom van lange dagen Droom van zuchten in de wind Droom de zonneschijn op hoge daken Droom de lach in donkere uren Droom wat de weg je gaat…

De zwaluw

Droom kleine zwaluw, droom. Vlieg door de straten. Laat vleugels vol veren dansen op het ritme van de wind. De wind die altijd waaien zal.

De boekendraak.

In het boek op zijn bureau wordt de wereld geboren. Met zijn tong tussen het spleetje van zijn tand reist hij op de rug van een draak de boeken in. De werkelijke wereld, vol stof, razernij en grote dingen waar hij te klein voor zou willen zijn, verbleekt zodra de letters dansen. Hij praat met…

De magie van een snipperberg

Een schaar, lijm, oude tijdschriften en kringlooppapier. Meer is niet nodig voor het maken van een wereld die eerder niet bestond. Door te verknippen wat er is, maak ik nieuwe plaatsen op mijn vel papier. Een stukje huid van een mannequin kan veranderen in een woestijn, de tegels van het trottoir worden een trap tot…

Turen aan de horizon.

Wanneer je turend naar de horizon kijkt, wil je varen op de golven van de zee. Als de wind dan waaien gaat en zelfs de meeuwen liever lopen gaan, is het tijd om af te meren.Op zoek naar wat de golven zullen brengen. En als je uiteindelijk de wind, de golven en het tij tot…

De wisseling van de wacht.

Ooit schreef ik een blogje over een oude kaart die ik had gevonden. Op de kaart een afbeelding van de Horse Guards bij de Whitehall in Londen. Ik vroeg mij toen af wat het verhaal achter de kaart zou kunnen zijn. Zojuist kwam ik die zelfde kaart weer tegen op een hoekje van mijn bureau…

Achter welk hoekje staan die teken-uurtjes ook alweer?

Ons nieuwe ritme moet zich nog gaan zetten als een oude jas. Waar ik het afgelopen jaar overal wel uurtjes kon vinden voor het tekenen is het nu zoeken naar een goed moment. In de afgelopen weken kwamen er, als vanouds, weer honderden kinderen aan mij voorbij. En als die kinderen weer met hun eigen…

Lentedans

Ze beweegt als de wind. Draaiend danst ze waar haar voeten gaan, schijnbaar doelloos, volgestopt met onbevangen richting. Terwijl ik zittend op mijn bankje als een oude eik haar deinen volg. Haar dansen doet mij strammer lijken. Toch herkennen we elkaar in de korte twinkeling van onze ogen. Dat wat ik al weet en zij…

De mist, bergen en het water. (kunstketting deel 2)

Dag 2 van de “kunstketting”-week. (Gedurende een week plaats ik elke dag een kunstwerk van mijn hand, aan het einde van de week nodig ik 5 anderen uit ditzelfde te doen) Vandaag toon ik een tekening die ik onlangs maakte voor mijzelf. De combinatie van bergen, water en groen maakt mij blij. Wat lijkt het…