Stil lawaai.

Op mijn papier verscheen een kerkje, stilletjes sprankelend in afwachting van de nacht. De eerste sterren durven zich te tonen, een uil zoekt haar ontbijt. De stilte is een vreemdsoortige muziek. Ze heeft haar eigen ritme, rustig en toch opzwepend. De beat wordt gevormd door het kloppen van mijn hart. Ka-boem, ka-boem, ka-boem. In mijn…

Zomerzee in het hartje van de winter.

Hier op 8 hoog giert de wind om de ramen. Op het balkon klappert een vergeten stukje hout tegen de balustrade en het enige wat nog bloeit is een aangewaaide distel. De stad is grijs geworden, al de kleuren van de zomer zijn achter gebleven in de herfst. Gelukkig is er tijdens de zoveelste grijze…

#JeSuisCharlie

Gister liep ik samen met een vriendin door het bos. Een stukje voor ons uit rende mijn dochtertje van 3, in de wagen lag het babymeisje van vriendin W. te slapen. Samen hadden we het over de wereld om ons heen en hoe we onze kinderen in die wereld willen grootbrengen. Over de angsten die…

Dank jullie wel!!

Lieve lezers van dit blog, Bedankt! Bedankt voor alle toffe reacties en gulle donaties voor mijn actie voor Serious Request. Mede door jullie steun is het gelukt E425,- op te halen. Een bedrag dat vele malen groter is dat waar ik op had gehoopt toen ik de actie bekend maakte. Echt super. Met een extra…

Dansen op de wind.

Op een koude december ochtend bezoek ik de vogels op het duin. Het eerste ochtendlicht speelt met de nevel die zachtjes opstijgt uit het zand, twee meeuwen ruziën om een restje vis. Wat verderop zoekt een groepje strandlopers naar een hapje pier. Stil kijk ik toe. Ik ruik het zand, de vogels en het wad….

De dans van afscheid.

Nog geen uur geleden wuifde alles in haar lijf van opgewondenheid. Zijn laatste kus nog op haar hand. Daar op de kade danst ze nu het eeuwige lied van afscheid nemen, in elke handbeweging de belofte van een latere ontmoeting, in haar hart de angst dat deze er niet zal zijn. Ze wuift de dag…

De tik op het raam. (Happy halloween)

Op de muur van de kamer waar in ik verborgen zit, glijden de schaduwen van vogels voorbij. Het vuil op de ruiten is te dik om te kunnen zien hoeveel het er zijn, maar het klapperende geluid van de vleugels is luid genoeg om de kamer te vullen. Ik zie op het behang een dans van…

Vriendschap in Katwijk of hoe een plek wel duizend gezichten heeft.

Onlangs maakte ik met goede vriendin Eva een kleine trip “down memory lane”. We gingen terug naar het dorp waar ik ben opgegroeid en waar haar opa ooit vandaan kwam: Katwijk. Onze tocht begon in het museum, waar we opzoek gingen naar kleine spoortjes van onze eigen families. ik had geluk, ergens in een hoekje op…

Wandel door het sprookjesbos.

De herfst vraagt om een wandeling door een sprookjesbos. Zo’n woud vol elven, trollen, dwergen en een heks. Een plek waar je wilt gaan zitten op een paddenstoel en waar een stinkende pad een prins kan  zijn. Een bos waar elk gevaar een zoet tintje heeft en waar uiteindelijk altijd een klein lichtje brand. Daar…

Op de tekentafel.

Met de woorden wil het op het moment niet zo lukken, met het potlood en de kwast des te meer! Ik pruts wat af de laatste dagen 🙂