Bosvrouw

In het bos zonder paden dwarrelt een eenzaam licht door het gebladerte. Op de schouder van de vrouw een vallend blad. In haar handen een wolk van kleur waarbij het woud verbleekt. Elk rood blaadje eindigt als een zwarte schaduw aan haar voeten. Ze heeft haar ogen gesloten, stapt over een stam. Zonder te weten wat…

De boekendraak.

In het boek op zijn bureau wordt de wereld geboren. Met zijn tong tussen het spleetje van zijn tand reist hij op de rug van een draak de boeken in. De werkelijke wereld, vol stof, razernij en grote dingen waar hij te klein voor zou willen zijn, verbleekt zodra de letters dansen. Hij praat met…

Pas de deux

Ze danst zonder te kijken op de klanken van het spoor. Ze springt, vliegt, draait, valt, tolt. Haar lichaam ruist, in elke beweging verschuilt een nieuw verlangen. Ze danst haar lied dat groter is dan zijzelf. De stad geeft haar vleugels, voedt haar lijf met oneindigheid. Ze rent zonder te vertrekken, zonder te gaan. In…

Turen aan de horizon.

Wanneer je turend naar de horizon kijkt, wil je varen op de golven van de zee. Als de wind dan waaien gaat en zelfs de meeuwen liever lopen gaan, is het tijd om af te meren.Op zoek naar wat de golven zullen brengen. En als je uiteindelijk de wind, de golven en het tij tot…

Lentedans

Ze beweegt als de wind. Draaiend danst ze waar haar voeten gaan, schijnbaar doelloos, volgestopt met onbevangen richting. Terwijl ik zittend op mijn bankje als een oude eik haar deinen volg. Haar dansen doet mij strammer lijken. Toch herkennen we elkaar in de korte twinkeling van onze ogen. Dat wat ik al weet en zij…

Dansen op de wind.

Op een koude december ochtend bezoek ik de vogels op het duin. Het eerste ochtendlicht speelt met de nevel die zachtjes opstijgt uit het zand, twee meeuwen ruziĆ«n om een restje vis. Wat verderop zoekt een groepje strandlopers naar een hapje pier. Stil kijk ik toe. Ik ruik het zand, de vogels en het wad….

De dans van afscheid.

Nog geen uur geleden wuifde alles in haar lijf van opgewondenheid. Zijn laatste kus nog op haar hand. Daar op de kade danst ze nu het eeuwige lied van afscheid nemen, in elke handbeweging de belofte van een latere ontmoeting, in haar hart de angst dat deze er niet zal zijn. Ze wuift de dag…

De tik op het raam. (Happy halloween)

Op de muur van de kamer waar in ik verborgen zit, glijden de schaduwen van vogels voorbij. Het vuil op de ruiten is te dik om te kunnen zien hoeveel het er zijn, maar het klapperende geluid van de vleugels is luid genoeg om de kamer te vullen. Ik zie op het behang een dans van…

Dromen van de zee.

“Laten we dromen over zee. Over de golven en de wind. Het water dat altijd beweegt, wat geeft, wat neemt. Bouw een droomkasteel van zand, voel de korrels zout in de palmen van je hand. Hoor de golven bruisen, proef het schuim. Laat het water je dragen als een veertje, laat haar stormen in je hoofd.”